Een gastvrij Maastricht is er voor iedereen, ongeacht wie je bent, waar je vandaan komt, of hoe je leven is gelopen. Iemand die vaak letterlijk al op de grond ligt, die helpen we overeind. Die geven we niet óók nog een boete, die bovendien ook nog eens geen enkele zin heeft en mensen alleen maar verder de ellende in helpt.

Dit besluit ging wat mij betreft nou écht over wat voor stad we willen zijn. Medemenselijk, solidair, barmhartig, en met oog voor menselijke waardigheid. Nu moeten we ook nog doorpakken: meer en betere opvang, betere begeleiding en vooral meer betaalbare woningen.

Zodat uiteindelijk niemand meer buiten hoeft te slapen in Maastricht